JM Molenaar

Physical Gmail Notifier

2011-04-04T21:03:00.011+01:00

So, looking for a job in France (which is a challenge) I needed a break and decided to look around in my 'box of electronic stuff' to see what I could build.

Found some arduino's and then, 6 red LED's. So, I figured I had to build something that counts using a six bit binary system.

Then I found This blog on how to make a physical gmail notifier, and really liked the idea, so I adapted the code, and fought with the plist file used (on macs, dunno how to do this on PC) to run the python script with a specified interval, and now it works!

So now, I have a little wooden block next to the mac, showing me how many unread e-mails I have.. which allows me to see if I have any, and if so, how many, from a distance. Can't do without that, obviously.

In case more people feel inspired, this is the code used on the arduino:
(mind you, I'm not a real good programmer, so it can probably be done easier, or better, but hey, this works for me)

int pinArray[] = {2, 3, 4, 5, 6, 7};
int nomailpin = 8;
int mail = LOW;
int val;
int outerloop;
int value;
int bit;
int innerloop;
int pinLoop;
int bitSetter;
int amount;
int mailcount;
int oldval;
int timer = 25;
int count = 0;

void setup()
{
Serial.begin(9600);
Serial.flush();
pinMode(nomailpin, OUTPUT);
for (pinLoop = 2; pinLoop < 7; pinLoop++)
{
pinMode(pinLoop, OUTPUT);
digitalWrite(pinLoop, LOW);
}
}

void loop()
{
if (Serial.available()) {
val = Serial.read();
Serial.println(val);
mailcount = val+1;
 if (val != 0) {
   if (val != oldval) {
     change();
   }
     Serial.print("mail");
     num_mails();
     digitalWrite(nomailpin, LOW);
     oldval = val;
 }
 else if (val == 0) {
      for (pinLoop = 2; pinLoop < 7; pinLoop++) {
          digitalWrite(pinLoop, LOW);
       }
       for (int j=0;j < 4;j++) {
         digitalWrite(nomailpin, HIGH);
         delay(100);
         digitalWrite(nomailpin,LOW);
         delay(100);
         digitalWrite(nomailpin,HIGH);
         delay(100);
         digitalWrite(nomailpin,LOW);
         delay(100);
       }
       digitalWrite(nomailpin, HIGH);
       oldval = val;
 }
}
}

void num_mails()
{
for (outerloop = 0; outerloop < mailcount; outerloop++){
bitSetter = outerloop;
for (innerloop = 2; innerloop < 10; innerloop++){
value = bitSetter / 2;
bit   = bitSetter % 2;
if (bit == 1){ digitalWrite(innerloop, HIGH);}
if (bit == 0){ digitalWrite(innerloop, LOW);}
bitSetter = value;
}
}
}

void change()
{
for (int count=0;count<6;count++) {
digitalWrite(pinArray[count], HIGH);
delay(timer);
digitalWrite(pinArray[count], LOW);
delay(timer);
}
for (count=5;count>=0;count--) {
digitalWrite(pinArray[count], HIGH);
delay(timer);
digitalWrite(pinArray[count], LOW);
delay(timer);
}
}

This is the python code:

import serial, sys, feedparser

#Settings
USERNAME="YourEmail@gmail.com"
PASSWORD="YOURPASSWORD"
PROTO="https://"
SERVER="mail.google.com"
PATH="/mail/feed/atom"

SERIALPORT = "/dev/tty.usbserial-A7006vlT"

# Set up serial port
try:
ser = serial.Serial(SERIALPORT, 9600)
except serial.SerialException:
sys.exit()

newmails = int(feedparser.parse(PROTO + USERNAME + ":" + PASSWORD + "@" + SERVER + PATH)["feed"]["fullcount"])

# Output data to serial port
ser.write(chr(int(newmails)))

# Close serial port
ser.close()

Of course, you will have to put your username and password in the script, and change this : dev/tty.usbserial-A7006vlT for the address of your arduino (you can find that in the arduino software under Tools > Serial port).

Then, you need to put a .plist file in your Launchagents folder (in your Lib) containing this:

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE plist PUBLIC "-//Apple Computer//DTD PLIST 1.0//EN" "http://www.apple.com/DTDs/PropertyList-1.0.dtd">
<plist version="1.0">
<dict>
<key>Label</key>
<string>org.j4mie.check-gmail</string>
<key>OnDemand</key>

<true/>
<key>ProgramArguments</key>
<array>
<string>/usr/bin/python</string>
<string>/Users/yourusername/path/to/check-gmail.py</string>
</array>

<key>StartInterval</key>
<integer>60</integer>
</dict>
</plist>

Make sure to enter the correct path to both your python file, and your pyton interpreter.. it's often not just /usr/bin/python as in this file.. make sure you have the one you get when running python in your terminal.. that's the one you want to use..

So, when all this is done, you should be able to see the LED's (or whatever you build) show you your amount of unread mail every minute.. I made a little movie showing my finished notifier block:

Enjoy!

Changes, for that never changes

2009-02-27T15:54:00.003Z

After my breakup with Martijn I started talking With Danny Grob, another schoolmate and friend, and we decided to work together!

So a new cooperation, and some new plans.

In short, this is the plan:

Physical representation of the raw materials used to generate the power used by the internet using those materials themselves, and allowing the viewer to 'feel' their impact on their direct environment. The user can alter the variables, and thus see what impact a particular action has.

A bit longer:

we are going to build an interactive installation, in which the raw materials needed to account for the power consumption of the internet is displayed by use of water, soil, gas and electricity. These materials will be incorporated in the installation themselves, and will be shown in what might appear to be a small power plant.

Furthermore, the visitor will be able to interact with the installation (which will derive it's data live from the internet) by changing certain values. What if we would all shut off our computers during the night instead of leaving torrents open? These altered values will be directly shown by the installation.

Everything to scale of course.

Another thing! (jippy!)
Martijn and me have been asked to install some older macs on the polytechnic school in Accra, Ghana, and teach the people there how to use them and the software installed on them. Great opportunity of course to visit another country (really excited about that!) but also a great project organized from within the HKU. A lot of old computers are thrown away just like that, but there are many people in other countries that might have really good used for them. I'm glad to be made part of this!
We will go there around the second week of May, and stay for a month to teach and get everything up and running.
We will be at the Polytechnic school itself, and I will of course keep you posted from there about our adventures.

Networks

2009-02-12T11:06:00.004Z

Since I started thinking more in my own lines of interest an idea popped up; what if I would consider the internet as being a neural network and make design decisions based on that premise?

I could construct devices that depict a certain state of the internet (and hence the world using it) by monitoring the use of words in the blogosphere. I.e. an object that allows you to see the degree of happiness or lack thereof felt by the people writing the blogs. By, for instance, monitoring the frequency of use of the words 'love' and 'hate'.

Problem that arises here; the use of the word 'hate' does not necessarily occur in a post that would have to be considered as 'negative'. One could construct a sentence; 'I am infinitely glad for the disappearance of all the hate that surrounded me lately' Which would be looked upon as negative by the just introduced system, while it obviously is not.

But problems I like.
For now I'll pursue this line of thought and see where it brings me.

For the 'goede orde', as we Dutch say, a little quote:

"On ne me fait pas marcher moi" (Cravan, Arthur)

Which is absolutely not true.

Wieder zu hause.

2009-02-10T11:23:00.006Z

Zurück von einem schönen Wochenende in Deutschland, und jetzt ist es zeit fur etwas arbeid!

As one could read in the previous post, we went to the ZKM in Karlsruhe, where we visited the exposition 'Medium religion' and had dinner with a student of architecture from France. The dinner was very good (accompanied by nice dunkel weizen (you gotta love the contradiction)), the museum was ok.

After spending quite some time there, I was notified of the fact that the museum also features a giant section of interactive installations.. which I was able to glimpse at for just 5 minutes before they closed. A lesson was learned; always check what's available.

The exposition on religion in the media was interesting, but, for me, not much more than that. Next to some good imagery (wooden crosses supporting spray-glue in cans with the text; 'NO MORE NAILS'. Simple but strong, for it demystifies but could also be looked at as rude and offensive, which makes you wonder what you actually believe) there where some nice installations.

A giant industrial robot arm in the process of writing down the bible on a scroll immediately called forth all sorts of feelings and made me wonder. The whole installation radiated serenity. The slow elegant movements with which the arm was inscribing the words on the scroll made it seem strangely organic and combined with the 'human' in the connotations of the biblical text made it a very appealing installation. brilliant how, although it was a machine, it gave the same feeling as when there would have been a monk writing those words. In the end we are just machines, but making that visible is quite neat.

The next day Martijn, Laura (the lady who joined us) and I went on a refreshing walk. Shortly before, resting my head on the shoulder of my lovely girl, I decided to not work together with them on the installation, for my interests lie elsewhere, and my preferences concerning style and content are in such a way different from theirs, that I feel I would only hold them back, so to speak.
They agreed on this, and it will mean that Martijn and I will not work towards the same end result, but nonetheless together. I will help (when asked) in matters technical and serve as sparring partner in discussions, and Martijn will also do the latter for me and help me code (if desired).

When we stopped in a street for a picture, I discovered an object that I like. I always feel strangely drawn toward mechanically produced mass products such as nuts and bolts. So finding something like that makes me happy and might even lead me in a direction concerning the design of my final product.

My final product by the way, will be in the field of robotics, and the connection of the physical world and internet/data.

Research and Rain.

2009-02-05T18:34:00.005Z

Today Martijn and I went to Amsterdam to visit some museums for ideas and general research, only to find that all of them where not open anymore or not open yet. While discovering this, it rained. So wet and slightly dissatisfied we ate some sandwiches and tarte au citron at de Gebroeders Niemeijer which we can highly recommend. Not only are the products massif, their literature rack featured a copy of an art magazine that contained info about religion in art, which we where also looking for. You find in weird places.

What, might you wonder, has that got to do with your project? Suddenly believing in a God above and a Devil below? Nope. still believing in nothing here, but yesterday we had an really interesting talk to a fellow student at the HKU, and found out that we might do a project with her, which will concern religion, meaning (in dutch 'zingeving') and a far more personal touch.

Obviously it is not yet clear what it will all embody, but keep on reading this blog and find out.

Furthermore, saturday we will drive to Germany for a short trip to the ZKM, the center for Art and Media in Karlsruhe. Right now the museum, which was recommended to us by a teacher, features an expo entitled 'medium religion'. Obviously not to be confused with rare religion.
Since we are students and creators of media.. results of the trip will follow.

HKU

2009-01-29T17:59:00.002Z

After a period of working in a group project on the HKU, it's time for a more personal project. I will be doing this with my schoolmate Martijn Bruckman, whose blog you can also read for more info.
I will be posting my research and progress here. So keep reading.

But needs time to..

2009-01-09T23:49:00.002Z

Life, once again, did continue after my last post. Looking at the regularity of posts it might have rather slowly . Or, as it did, rather quick. I find myself suddenly incredibly in love, finishing my master of arts and technology (whatever that might mean(if anyone knows (seriously)let me know. Please.)) missing mountains, hiking, ice-climbing, skiing and generaly feeling lost. But I also find myself surrounded by wonderful people like my lovely girl Maud, and good friends. So time to stop wimpering and wondering, and start to get to work.

I decided to build a really cool instructable I found and you can check out here and i'm in the middle of a workshop in which second years are building robots under guidence of me and my dear Martijn. Amazing, but true. I'll post the results soon, for I think they will amaze me. Good to see that the people who are now second year are much more advanced than I was in my second year.

Next to that there is Work Being Done on my master project. It will be disclosed at a proper time. Hold on.

Also, when looking for usefull stuff for our new home (us being me and Maud) I stumbled upon (not using the cool online tool) a pinball machine. Which I am trying to fix as we speak. Or rather read. Or use a keyboard. Well, never mind. I'll post something about the cool new toy soon.

And life, once again, continues.

2008-09-15T18:48:00.002Z

Back in Holland, after a kinda short but extremely nice trip to Montpellier in France, where my incredibly beautiful and sweet girlfriend lives and studies.

Today the HKU started again, and we where introduced to our final year of school. I will participate in a project concerning our (apparent) disability to communicate with each other in public spaces. Which I have to say is true, but if I have to be honest, I contribute to this myself as well. If you find me in public transport (IF you do you are one lucky son of a bitch) I will probably be crowned by a set of large headphones (Sennheiser). So speaking to me or being spoken to by me is pretty much out of the question.
But ok, I guess we don't have to talk to each other all the time, but there is a equal lack of reason to not speak at all. So the coming weeks we will research this fact, and hopefully prototype some 'solutions' to this 'problem'. I happen to like prototyping. I do.
Speaking of which: I have been thinking about doing workshops concerning molding and casting using CNC machines and 2 component rubber or waxes. If anyone is interested in that, please let me know.

So how do fish stay upright?

2008-07-16T15:55:00.003+01:00

Today a good friend of Haakon, our lab manager, came back from 3 weeks on an oil-rig. Sören (that's him) normally works off-shore for 2 weeks, and then stays on land for 4 weeks. That's the way these oil-people roll here in Norway.

To welcome him home, we had a very nice fish dinner consisting of the Red snapper that he brought along, potatoes and broccoli. They taught me how to eat the fish head (not the whole thing obviously, but the tasty parts). which turned out to be quite the snack. I was kind of surprised to find they don't eat the eyes of the fish, but the part around the eyes does get eaten. Interesting feature of the fish: the whole head is easy to disassemble, almost like it has been build with that purpose in mind. Maybe there is a creator after all, and he is smiling on us happy humans, for we have used his intelligent fish-design like he intended. In the most tasty part (according to my teachers), the brain, there are two very small and sharp bones on either side:

These bones (which apparently are sharp enough to cut glass) are used by the fish for balancing. Maybe when there is time, I should do a how-to-disassemble-a-fish-head tutorial. Although I don't know how many people will actually use that.

I'm also still working on a recurve-bow I want to make. I guess I'll make a tutorial for that once I'm finished, for it might turn out to be interesting to more people.

Outdoors

2008-07-06T12:01:00.005+01:00

Yesterday Alex (my colleague from the De Waag Society) arrived at the lab. Haakon promised me we would go to Tromsø (where the airport is) a bit earlier, so we can have a look at his motorbike. It appears he owns an old BMW R70 bike... This guy just keeps amazing me, but since it was sunday, everything was closed... so we just had a nice fish meal.

The day before, Haakon, Johan, Aslak and I went on a little trip to the most northern part of the peninsula we are on. Where the land meets the sea, a lot of boats crashed. When the tides change, millions of liters of water flow from or into the fjord thus creating massive currents. Walking along the shore we encountered lots of wreckage, and even found a whole ship (well, whole... check out the pictures).

We also stopped at a little lighthouse to have some tea and found a can of joika (traditional sami reindeer meat) we decided to eat. It was such a nice place that both Johan and I agreed that we would go back there to leave new food, so it was ok to eat some of the stuff there.
It was nice and cosy:

Fresh food

2008-06-28T22:39:00.004+01:00

Days sort of seem to flow into each other when the light never goes out. Yesterday evening we (Johan, Kenny, Luis and I) decided to go fishing on the fjord with a borrowed boat, but before we went we had to put out a starting fire at the Shopbot (the CNC machine). It seems the machine missed some steps while running through a program, got stuck and made the vacuum suck up a couple of embers... which consequently started to smolder inside the machine. Mats (one of Haakons son's) came in after dinner and told us there was smoke coming from the Shopbot house... I think we where just in time.

So when that was over we packed our stuff and headed out onto the fjord, with two fishing rods. At first we didn't catch anything, so when we landed ashore at around 3.30 in the morning we found some mussels and cooked those as a snack. Cooking them on some damp seaweed you put on a open fire works fine, and gives the mussels a nice smokey flavor.

We then took the boat further onto the fjord and by chance discovered a really beautiful spot to fish. Kenny was the first to catch a pollock and shortly after I caught one as well. I took one raw bite of the fish (first time I bite a fish that is still wriggling) and cooked the rest in some seawater. We had some cooking pots with us so steaming the fish was really easy.

When Johan caught a fish as well we walked around the shore a bit (very nice and peaceful around 9 in the morning) and then took the boat back to shore (with a nice detour of course).

Being up most of the day and fishing all night makes you kind of sleepy, so this we slept from about 12 this morning till around 6.30. I'm now working on some timelapse footage I took, and will probably spend some time working on my bow design (I'm making a bow).

And it will not get dark...

Nice and slowly

2008-06-27T01:56:00.004+01:00

So the guys here are still working on building a modular house. They made one from cardboard that looks really well... so this evening Haakon and I drove to some wood shop 2 hours from the lab to get them 1400 kilos of plywood to make the real thing.
It was a very pleasant trip, although the weather wasn't too good; a lot of rain these last couple of days, but that doesn't really matter, since there is enough to do inside.
Haakon promised me later today the it will improve and we will get a lot of sunshine. So I will go into the mountains this weekend, probably taking Aslak (Aili's brother) with me and perhaps Johan. We'll catch fish in the mountain lake and roast it on an open fire on top of the mountain.
Everything here is moving forward fast, but nice and slowly. Aslak played a lot of Fable (cool game, check it out) on my computer today, so I read about Python and just relaxed. Kenny just made some nice bread, and the sun will not go down.

Working, but ahead of time...

2008-06-26T00:30:00.004+01:00

So I arrived safely in the lab in Norway... Got there and immediately got pulled towards the fjord with the guys here who made their own boats.
Guess what: they did float. So my Norway trip started floating on a quiet lake, between the mountains at the middle of the night, in perfect daylight.

Johan (on of the guys here) came up with a way of screen printing using the laser cutter and some anti-static bags in which they normally ship electronics, so I decided to make my own t-shirt. It worked out pretty well I must say. Check out the pictures below.

Norway is such a beautiful country, it never stops to amaze me. The mountains, the fresh air, the light 24 hours a day... It's just great being back here :)

Lasering the screen (attached to a wooden frame (also made with the laser))

The result after laser cutting (for the front of the shirt)

Put it on a shirt, wipe paint on it...

And there you go!

Loose ends again

2008-06-21T01:20:00.003+01:00

So I'll be leaving for the Fablab in Norway again this monday. Just one more night shift (after the one I'm in now) and the plane takes off.
In Norway I'll continue on building a multitouch table using the FTIR (Frustrated Total Internal Reflection) technique as described here, help as much as I can during the Kokompy camp that is currently being held (about adding functionality and usability to the cad.py program that Neal Gershenfield wrote to control all the machines in the labs from one interface) and I want to try to make a longbow like this one with the shopbot (for the handle) and some kind of lamination process for the limbs.

But today I also bought a new sleeping bag (which supposedly keeps me warm even at minus 20) and a new travel backpack to go on a long trip in the mountains. It's time for some reading about the

.

and some quiet and calm moments up in the mountains.
As Laozi said:

Gravity is the source of lightness,
calm the master of haste.

New life and a new trip

2008-05-17T23:59:00.004Z

Prototyping for an upcomming workshop in the fablab in Amsterdam, I made a small bristlebot... I nicked the idea from Matt Ratto from the Humlab (also their blog) for making small robots using unbalanced motors (vibration motors, like the ones used in vibrators and gamecontrollers), arduinos and toothbrushes. If you place the motors on the toothbrushes and let them vibrite, the robot sort of brushes over your table (surface needs to be flat though). It's really quite easy to make!
check out the video:

Cool eh?
Now the thing is to give it some sensors (i'm thinking just IR for distance, mounted on some servos) so it keeps from vibrating of the table.
not as far yet as these guys though:

And if you like that, don't forget to watch this:

Incredible machine is it not?

On a different note, today I booked a flight back (yes back) to the lab in Norway... Finally! I'll be leaving the 23th of june, and stay there till the 25th of august. After that it's back to school for one more year...

Sqweak!

2008-04-15T22:11:00.006Z

My good friend Jarg bought a Casio digital horn today, for only 2.50 euro. In some secondhand shop he ran into the thing, and being a true music lover immediately recognized it's coolness...
the thing is not really esthetically pleasing, but casio, it's like the Who said: "You are forgiven"
The thing is way cool, cause it can output Midi. So you can hook a digital drum kit (or a eclectic collection of bird sounds) to the thing, and blow your very own drum kit from hell (or forest, for that matter).

Thing was, these casio horns apparently have a common sqweak problem... when some weird hardware problem occurs, the thing only wants to produce this high pitched irritating sound, trough which you are still able to discern some correct sounds, but makes you want to trow the thing out of the window sooner than later.

But a! aren't we living in the Fablab age? don't we fix thing's ourselves? Hell yeah!
A couple of days ago I tore apart an old Imac, an lo and behold, there was the 47 micro farad capacitor we needed to replace the weaker original component... so after only 3 minutes of soldering, we have an incredibly cool digital saxophone!

Moral of the story? Fix stuff yourself before consulting some 'specialist' who, in this case, charges 45 dollars for the fix. And you miss out on all the fun...

check out the ugly but way cool (working) gadget:

How would you like your egg? Scrambled, cooked, flying?

2008-03-20T19:18:00.004Z

And yes, it is that time of the year again, time for the Fablab annual Easter egg competition!.
My colleague Ales Schaub is working hard to get his entry finished before the deadline tomorrow night at six. At that time we will all log on to the Polycom conference (the MIT lab is running a continuous online conference) for the judging. And I guess I will be one of the judges... Probably going to be a though job! I heard that they are working on a flying egg in Norway...
So make sure to check back in here for the entries and of course the winner, who will be awarded with a free trip to the Norwegian lab... How I miss that place...

Mom, our display died. Again.

2008-03-17T12:53:00.003Z

In Norway, I met a really nice guy working on an ambient light display, which consisted of little round transparent patches containing oil and water. If one applies a (probably quite high) voltage to the patches, the oil will move to the side, thus letting light shine trough. If you line up an array of these things, and apply a current to specific ones, it's possible to display information. Kind of like E-ink is supposed to work i guess, but surely way cooler... you can build it yourself.
Then, last wednesday, I met this guy at the lab at Pakhuis de Zwijger, who is also trying to build an display, only he is using bacteria! Apparently, if you lower (or raise, not sure which) the PH value of certain bacteria, you can get the suckers to glow. So using these fluorescent bacteria, one can in theory create a display... how cool is that? You will have actual dead pixels!
I don't think our houses will be equipped with this technique for some time, because the stuff dies rather quickly, and is not really easy to handle. Real cool project though.
Check out his site: biodisplay

Also:

2008-02-20T23:24:00.003Z

Great! Marvelous!
Somebody is using psychedelica and Star Trek...

Keep yourself busy

2008-02-19T23:55:00.003Z

E-mails tell us that by now most of the boot camp participants returned safely back home. And home is, among other things, where the work is. I started working on our project at the HKU, which deals with designing a 'concept room' for the dutch tax services. Nice challenge there, cause those guys really fucked up on software the last couple of years, and are now trying to make up for that, which asks for quite the attitude change on account of the workers.
I'm also starting conversations about fab related projects here in Holland, so more on that to come.

Still miss Norway though...

On a different note, anybody seen this weird article? I was thinking that this big earth changing event was going to happen around 2013 or so... when the last of the Mayan calendars ends. Could be those guys where not so precise in retrospect... just a couple of years of. In Norway iI was really enjoying the darkness (no, not the rock band), so could be the earth rotates in such a way that Holland will also have 2 hours of light a day... wouldn't that be marvelous?

speaking of Mayans, I've just seen the movie 'The Fountain' by Darren Aronofsky (director of 'Pi' and 'Requiem for a dream') and I must say, great movie. Perhaps not for those among us who don't like fairy tales or to much interwoven story lines (or indeed Mayans), but for them who like dreaming, love, life and death and the occasional meditative moment... do watch it.

Back home

2008-02-17T20:40:00.002Z

So I'm back home... no more cold, no more snow.
But luckily there is enough to keep me occupied the coming weeks...
There are plans on continuing the multi-touch project (yes, STFF) in a slightly different form, I probably have a lot to do on the already running project at the HKU (school I'm attending), and I want to start doing a lot of stuff at the Fablab in Amsterdam, and maybe in Den Haag as well.
I hope to return to Norway soon though, because it's an incredible beautiful country, with really nice (and in some cases also beautiful) people.

If there are projects out there that can use the help of a fablab, or are just in general interesting... drop me a line and maybe I could help, or learn something. The lab in Den Haag is still looking for a lab manager, so if you have become interested in this fablab stuff on a deeper level, same thing: let me know, perhaps you can join the fun.

D/A conversion

2008-02-05T21:10:00.001Z

Yesterday we started building the Fab@Home 3D printers...
With these printers, that you can build yourself, you can print 3D objects using material that hardens after being squished from a syringe... rubbers, clay but also icing for your cakes and desserts.

We worked in teams, about 5 per team at the beginning, slowly diminishing in numbers as we went along. some people (me) worked at the wiring, soldering, cutting wires and connecting stepper-motors to controller-boards. others began assembling the acrylic, while still others started on assembly of the mechanical parts (ball-bearings and the likes).

Today, at around 4, our first models where being printed. One of the teams made a square block with a hole, but I wanted something more difficult... so i found a model of the Penrose Triangle (see this site for the model) to print.
Since this model contains overhangs it was not possible to print (people who know about 3D printing or CNC machines will understand this problem). So I first tried to make a support structure in Blender, but since that would also contain overhangs or be incomplete, we decided to print into a layer of water, and see if the material would get enough support from that.

The model still has to harden, but it's looking good.
Click on one of the pictures for more.

Think Global, Act locally.

2008-02-03T16:21:00.001Z

I just posted on Fablab.nl, in reply to some people who are thinking about starting projects concerning clean and free energy. I'm really happy people in our country are starting to use fablab's for these kinds of questions. We should work together on these issues and not try to re-invent the wheel separately. We will be having a discussion about how to get the different lab's to work together more closely, so questions and additions are more than welcome. Post them as a comment to this blog, or simply send me an e-mail. (also: skyping, calling, sending pigeons... it's al good.)
Hope to see more of these projects spring in our little country.
For now, set your screen to go to sleep after 2 minutes, computer after 15, and yourself after a good healthy day's work.

And since this is my personal blog, here's some personal stuff.

Since Bas an I cooked dinner one night, everybody's been helping out and yesterday Johan and I where up... The day before yesterday Hans Erik made a really marvelous meal and was also almost unbeatable in table setting.
So we decided to do something completely different. Around 5 i build four fires, one for cooking, one for looking at and roasting marshmallows, one in the sauna and one in the hot-tub.
We then roasted a real big piece of lamb and sausages, made a salad and had some excellent bean-balls made by Kamau (real nice guy from Kenia). After dinner was over we all jumped in the sauna, the snow and the hot-tub (in that exact sequence). Drinking beer and whisky in a hot sauna and trowing people in the snow... It's not like we are bored here.
The day before that we wanted to go ice climbing again, but it was a busy day, so we went out around 23:00... when we where half up the mountain, waist deep in snow and we still had not found any decent ice, we decided to give up and just enjoy the view. Climbing a mountain in the dark, with half a meter of snow is definitely something else.

Cold

2008-01-30T18:36:00.000Z

This morning, after a healty 4 hours of sleep, our new roommate woke me up by making tea... which was nice, cause she offered me some along with a nice conversation.
Then, after about 10 minutes of peace and quiet, Hans Erik (our other roommate) appeard to be still awake, cause when i heard some noise outside and opened the door, i was immediately hit by a snowball...
After that, a short but intense indoor snowfight commenced (tru whith Floortje, another roommate still) slept peacefully.
We then dicided to have a 'swim' in the snow, so after undressing we dove into a beautiful pile of snow (currently there's about 40 cm of the stuff).

(click the picture for more madness)

After that, Hans Erik then went to sleep, and I went to the lab to do some soldering of my IR-LED's for the multitouch board.
Later, when Johan woke up, we agreed on taking a 'swim' again, but this time in the fjord...
Watertemperature -- about 3/4 degrees.
Outdoor temperature -- close to zero.

Ice climbing

2008-01-27T19:12:00.001Z

Today was a day off, and Bas left early in the morning for a plane home, so now i am the only Dutch person here... But we also got up early and went ice climbing with a couple of people.
So we drove up to the small village that's near the lab, walked up the mountain a bit until we reached a frozen waterfall. We brought hooks, cables and clamp-on's (hooks you can strap to your shoes) and started climbing.
click one of the pictures for more...

Furthermore, Bas did a real good job setting up our website for the different projects. So i decided to keep this blog for writing more personal stuff (like i've been doing) and the site for technical issues.
Check it out: Stff
Neat, isn't it?

Snap fit fish

2008-01-26T02:04:00.000Z

Yesterday we had a real great fish dinner, for which Haakon drove 6 hours to get 'the best fish'. And that it was... i have never tasted fish livers and eggs that were so soft and tasteful. Alongside we had some vegetables, potatoes and some real nice pinot gris. The fishes had to be cleaned before dinner, and they (tried) to learn me how to do that...
Here's me standing in a huge pile of fish...

We always have dinner together here, assembled around the main table in the lab.
not always as luxurious as this, but always really good.

The guy at the end of the table (with the glass) is Haakon, our host, and one of the nicest persons I've ever met.

On a more serious note, today I constructed my first snap fit object. Bas and I wanted to make something (more on that later) move around, so i made this little system that can be attached to a (stepper)motor.
Here's a picture of the thing:

The iron pen in the middle will be attached to the motor, and the object we want to move back and forth will be attached to the piece of plexi that sticks out.
I will post the technique to do this later on, but rest assured, I didn't come up with this myself. Johan (Great guy) here is the uncrowned 'king of snap fit'
Here he is, with a scale model of a doghouse they will be building for a local sled dog breeding guy.
It's all snap fit.

It is for sitting...

2008-01-22T21:37:00.000Z

After 3 days of trying to make the beams for the house we are going to build, we got sort of fed up with it, and decided we were going to make a chair (for it was missing in the place were the shopbot is)...
So we found some wood, and started cutting:

Again, as always, we had a lot of trouble converting files and stuff... before we were able to get it into some kind of format the shopbot would eat.
We then set the jog speed (speed it uses to move without cutting) too high, so it skipped a couple of steps, and fucked up our pieces.
But, since we are persistent, we actually finished our first real chair.

So lo and behold!

After that we continued making some pcb's with the modela...
Interesting fact here: in Holland we have been using copper clad boards that are too hard for the mills... so it not only makes the mills blunt, it also cuts less good.
I'll shortly post more detailed info about what stuff to use.
I myself made a LCD controller board you can see here:

It can write 'hello' on a LCD screen.
Cool eh?

Shopbot

2008-01-20T23:27:00.001Z

We have been using the shopbot to do some milling of the beams for a frame that Haakon (head of the house) wants to have inside of the lab...
We actually have used some stupid ways of milling, and after three days figured we could do the same in around 15 minutes as opposed to 3 hours... but that's why we are here of course...

On a different note, today was also for relaxing... so we slept till 3ish, had a slow start, and after dinner I sat in the sauna for about 40 minutes with Jasper, one of the Swedish guys who is planning to open a lab in
Malmo, Sweden.
He managed to convince me we should walk back trough the snow bare feet and with just a towel... stupid of me to agree really...

Stff

2008-01-20T20:33:00.000Z

After a lot of mucking about with software, we are finally getting somewhere, using the shopbot and Deskproto (which actually is dutch milling software). Check out our site:
Stff

And finally we did see it...

2008-01-18T00:14:00.001Z

Yeah! after a full day of talking, walking around with material, trying different styles of construction (got a nice cardboard modular construction kit now) we went outside to get to the shopbot... and there it was...
Pictures are taken by hand (no tripod, i'll get one tomorrow) so not so sharp... but hey! It's real polar light!!

Stiff

2008-01-17T14:53:00.000Z

This morning we started off at a convenient 9.30... because people just keep on working at the lab, they go to bed really late and naturally we have to start later. Just how i like it really...

After breakfast we set down at one of the big tables in the lab, and had an introduction by Haakon (head of fablab, farmer, construction- and electronics-specialist and just general real-nice-person) and after that Neal spoke some time about fablabs and what they are about. We then all did a proper introduction of ourselves and when the time for questions came, Bas (my colleague from the Waag) suddenly came up with this idea to make a sort of 'modular house' with integrated power supply and network. This was received with so much enthusiasm, that we are now part of the 'stiff' team... 'Space, the final frontier' (yeah i know...).

We are already designing the way it should look and work (working with wood here, we are not going to use any steel, no bolts or whatsoever) and have have just picked up some lexan (don't know if the spelling is right, it's a sort of layered thin plexi) to use for tests with some light.

Yesterday, before we went to bed, we had a talk with two of the guys already working here (and they showed us the shopbot, talk about your cool tool). They were really surprised on the issue we had with the laser cutter back in Holland. They completely agreed that brand of cutter is not an issue, and for the matter of software compatibility, they said 'making sure that it is compatible is part of the fablab!' and they sort of laughed about the whole thing...

So for now i'll continue on our design rules of the house we are going to build (of which i'll tell more later on).
By the way, we had a nice walk in the snow, but no polar light yet, for it's clouded...

Snow!

2008-01-16T17:54:00.000Z

So we have arrived in the lab! And there is snow, polar light (i have been promised, haven't seen it yet) a lot of beautiful wooden lodges, in one of which we can get to sleep this night.
About that, when we landed in Tromso (good flight by the way, no delays) the cabin crew said; "Have a pleasant afternoon" after which we walked into complete darkness... There is light here (pay attention, light, no sun) between 9:30 and 14:00... between that... complete darkness.

So here at the lab there are a lot of people from all over the world, and we have just been talking to some guys from Norway, who are planning to start a couple of labs further down... fun thing is, when we arrived everybody came to us, to meet and greet (and ask where we are from) and then just went on with whatever they were doing... really used to visitors i guess. But it somehow makes you feel at home, like, nobody tells you what to do (we had to ask for a place to sleep) or where to get coffee (found that soon enough tough).

So great place, really nice people, beautiful scenery (mountains, fjords, little lights on the sides between the threes...)
But now i smell pizza, so more later on...

loose ends

2008-01-15T11:01:00.000Z

So. from here on this blog will be in english, for tomorrow i will leave for Norway to stay at the Fablab there for four weeks... and since all communication there will be english (or, perhaps, norwegian)...

Why, then, am i going to Norway for a month? Well, the Waag Society is sending me there to follow a course about all fablab related. So we will be learning about the machines, the material, various ways of construction and realization and of course things like human resources and communication with local institutions (schools, SME, etc.) in relation to the Lab.

here i will post all my experiences, together with all the technical stuff they (Americans, norwegians and i believe, some people from Kenia) will teach us.
So not all will be nice bedtime reading that is to appear on this blog. I will try, though, to include some stuff about polar bears, glaciers and darkness (of which we will have a lot).

Commenting (specially to things technical) is not frowned upon. It's always good to be asked for explanations, for it helps to put the matter learned in the proper context.

For now, i'll continue wrapping up here at Pakhuis de Zwijger... and probably laser some acrylic this afternoon... you just can't get enough acrylic with cool designs...

En jawel!

2007-08-25T00:20:00.000Z

Wellicht hebben mensen deze vorige post van mij gelezen...

Wat blijkt? Ik heb het potverkaatje bij het spreekwoordelijke rechte eind!

google komt inderdaad met google health, or so they say op weer deze site...

Ben benieuwd waneer alle hypogonders onder ons kunnen gaan genieten van deze geweldige service.

Magistraal toch? Als je arts alleen maar loopt te klagen dat je niet zo vaak bij hem moet aankloppen met weer je nieuwe onbestaande kwaal, vul je gewoon bij google je symptomen in, en volia! je weet waar je bang voor moet denken te zijn de komende tijd! Last van hartkloppingen? kortademig? tintelende vingers? U gaat dood! Ja! Dood!

Maar dan ongetwijveld genuanceerder. Lijkt me heerlijk trouwens, genuanceerd dood gaan.

2007-08-02T23:38:00.000Z

Zacht, bijna onhoorbaar, rilt de waterkoker op het aanrecht.
Iets tikt tegen de ruit.
Niet dat ik kijk wat het is.
Nee.
Niet dat ik kijk.

De onvermijdelijke zachte tik, klinkt als een laatste slag.
De oude klok.
Zal nooit meer lopen.
Te laat.
Is hoe laat het is.

Mijn pinkt tikt, zonder opdracht.
Een cashewnoot rolt op de grond.
Ligt stil en onopgegeten.
Vooral heel erg.
Onopgegeten.

Mijn glas dampende thee staart.
Pathetischer, zo mogelijk, dan ik.
Ik voel de ogen van mijn demiurg.
Prikken.
Vanuit zelfverzonnen kassen.

Ketens vormen zich alweer in de wolk boven mijn nek.
Als de achterkant.
Van een Morisot.
Leeg.
Maar, als alles, met een keerzijde.

En hee, bovendien, iedereen gaat dood, uiteindelijk. Duveltje nog maar dan.

Vroeger, en de daarbijbehorende onschuld.

2007-08-01T10:26:00.000Z

Vroeger, en de daarbijbehorende onschuld.

Wat rolt het mooi! Als ik er tegen aan schop!
Heel diep zwart is het. Zwarter dan mijn moeder haar mooie jurk.
Aan een kant glimmen spikkels. Nat is die kant.
Als ik goed uithaal met de glimmende punt van mijn schoenen (nieuw!) dan spatten er kleine druppels weg.

Zal ik het laten zien aan haar? Mischien kan ik het wel naar haar huis rollen!
Zal haar moeder weer vlechten hebben gemaakt? Krijg ik weer ranja!
Zal ze haar jurkje dragen? Mischien wil ze wel meespelen!

Dan kunnen we allebij langs de straat staan.
En dan schop ik het naar haar. En zij schopt het dan terug.
En dan komen we onder de spatten te zitten. Haar jurkje diep rood.
Zo een mooie dode vogel heeft zij vast ook nog nooit gezien.

2007-05-10T18:33:00.001Z

Star Trek – een semiotische analyse

Star trek: wie kent het niet? 10 films: Nemesis (2002), Insurrection (1998), First Contact (1996), Generations (1994), The Undiscovered Country (1991), The Final Frontier (1989), The Voyage Home (1986), The Search For Spock (1984), The Wrath of Khan (1982) en The Motion Picture (1979) en daarnaast 6 afzonderlijke series, te weten : Star Trek (1966 – 1969), Next generation (1987 – 1994), Deep space nine (1993 – 1999), Voyager (1995 – 2001) en Enterprise (2001 – 2005).

Een indrukwekkende lijst met releases, die een even indrukwekkende fanbase heeft opgeleverd.

Wat maakt Star trek dan zo interessant? Allereerst natuurlijk de spanning die aanwezig is bij alle science fiction, die van het onbekende, en specifieker in Star trek (maar ook in bijvoorbeeld Star wars) het onbekende onbegrensde universum. Alles maar dan ook alles is mogelijk in Star trek en dit feit zien we dan ook terug op alle fronten. Alle films en series vinden uiteraard plaats in de ruimte en in sommige delen word hier veel gebruik van gemaakt (in ‘Voyager’ is het schip dusdanig ver van de aarde af terecht gekomen dat het jaren en jaren zou duren thuis te komen) en soms erg weinig ( ‘the voyage home’ speelt voor een groot deel af op aarde en de ruimte er om heen). De ruimte biedt in deze ook een ongekend groot scala aan mogelijke voorvallen, van buitenaardse levensvormen, vreemde soorten energie, sprongen in tijd en ruimte, multidimensialiteit tot onbekende ziektes en denkbeelden.

Inherent aan dit feit is uiteraard ook dat de keus aan personages in Star trek ook redelijk onbegrensd is. Buitenaardsen kunnen in het brein van de makers alle vormen en maten aannemen. Het menselijke ras zal moeten leren interacteren met levensvormen die anders denken, handelen en voelen dan zij zelf. Een goed voorbeeld hiervan is de androide Data.

Data is een robot, een androide, gemaakt door mensen op een manier waardoor hij bijna menselijk schijnt te zijn. Dit is uiteraard goed voor veel verwarrende situaties en onbegrip van beide kanten. Data komt uit ‘Next generation’ en het is interessant om te kijken naar de overeenkomsten met Spock, de ‘Vulcan’ uit ‘The original series’. Spock komt van de planeet ‘Vulcan’ waar onze aardse emoties onbekend zijn. Data kent daarentegen geen menselijke emoties door zijn bouw. Hierdoor kunnen beiden soms beter het hoofd bieden aan bepaalde precaire situaties dan mensen en falen soms waar gevoel nodig is. Data zou je kunnen zien als de geëvolueerde versie van Spock en door het feit dat hij een robot is zijn de mogelijkheden nog groter en de problemen nog interessanter en mischien zelfs hedendaagser. Wat is leven en mogen wij het creeëren?

Het feit dat alles complexer wordt is door de hele linie van Star trek te volgen, Steven Johnson claimt in zijn boek ‘Everything that’s bad is good for you’ dat de huidige ‘pop’ cultuur steeds comlpexer en inteligenter wordt en Star trek onderschrijft dat denkbeeld op meerdere vlakken. De orginele series hadden over het algemeen niet meer dan twee verhaallijnen: een klein grapje aan het begin, of een persoonlijk probleem, vervolgens het hoofdverhaal waar in een selecte groep mensen wordt gevolgd in hun queeste, en aan het eind komt men dan kort terug op de grap of de situatie uit het begin. Dit gaat al minder op voor ‘The next generation’ waar er soms wel 4 verhaallijnen parallel lopen en al helemaal niet voor ‘Deep space nine’ dat meerdere, en (heel belangrijk), over meer afleveringen uitgesmeerde verhaallijnen parallel maar ook door elkaar laat lopen. Ook in het taalgebruik is deze opwaartse beweging waar te nemen. De personages in Star trek zijn steeds meer ingewikkelde termen gaan gebruiken, en de kijker moet dan ook steeds meer weten van de huidige wetenschap of, en dit is een stijlmiddel, door het taalgebruik het gevoel krijgen dat hij naar de verre toekomst zit te kijken en naar een specifiek vakgebied. Dit laatste kan helpen om een scene ‘authentieker’ te laten lijken en wordt dan ook vaak gebruikt in bijvoorbeeld ziekenhuisseries.

Opmerkelijk is dat deze stijgende complexiteit (bijna) niet waar te nemen is in de thema’s van de afzonderlijke afleveringen van de series, waar bij de films dit meer het geval is. ‘Deep space nine’ lijkt soms meer op een soap serie dan op science fiction door de overmaat aan verhaallijnen die gaan over persoonlijke problemen en relaties, waar bij ‘The original series’ de thema’s veelal rond nieuwe ontdekkingen en mogenlijkheden van het universum draaiden. In alle series en films komt opmerkelijk genoeg een groot aantal paralellen voor met onze cultuur en maatschappij. Veel science fiction gaat uiteindelijk over een strijd tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ die terug te vinden is in al onze geschiedenisboeken en ook deze tijd. Een belangrijk onderdeel in de drie laatst verschenen Star wars (dus niet Star trek) gaan over de machtstrijd die ontstaat als een gezaghebbende teveel macht krijgt over een groot oppervlakte van het universum. Bij de verkiezingen voor ‘een europa’ kortgeleden is duidelijk geworden dat mensen tegenwoordig vaak huiverig zijn voor het samensmelten van machthebbers met betrekking tot een grote oppervlakte van de aarde.

Gebruikt men deze thema’s bewust of om de kijker nog enig houvast te geven in een volstrekt onbekende wereld vol buitenaardsen en nieuwe termen? Allereerst is dan natuurlijk de vraag in hoeverre de visie van de maker of schrijver van een serie of film overeenkomt met de analyse(‘s) die er van gemaakt word(en). Gebeurt het niet heel vaak dat mensen meer achter een film zoeken dan makers er uiteindelijk mee hebben bedoeld? Toch denk ik dat de schrijvers bewust elementen uit onze historie gebruiken. In de aflevering ‘Masks’ van ‘The next generation’ verandert het complete schip in een maya tempel. De serie is op dat punt in een situatie terecht gekomen waarop alle nieuwe technologie en alle buitenaardsen zo abstract geworden zijn dat het noodzakelijk is om iets herkenbaars in te voegen. De kijker kan bij deze aflevering terug grijpen op de (gewenste) herkenning, in dit geval die van onze cultuur, en zo meer genieten van de nieuwe toegevoegde elementen.

De narratieve structuur van Star trek is ook erg interessant omdat tijd een niet vastliggend iets is in science fiction. In Star trek gebeurt het zeer vaak dat een lid van de bemanning (of een compleet schip) terug of vooruit reist in de tijd. De schrijvers gebruiken dit gegeven uiteraard ook om verwarring te zaaien bij de kijker. De schrijver kan in een aflevering heen en weer springen in de tijd en zo gebeurtenissen na elkaar tonen die in feite andersom, of jaren na of voor elkaar plaatsvinden. Dit biedt ook mogelijkheden voor bijvoorbeeld de inside/out editing, een kijker moet soms veel moeite doen om uit te vinden waar en in welke tijd de scene zich afspeelt. Causaliteit verloopt dus alles behalve lineair. De kijker kan een consequentie te zien krijgen van een gebeurtenis die nog plaats moet vinden, of in het geval van tijdssprongen, uiteindelijk nooit plaats zal vinden (of nooit plaats zal hebben gevonden!). In de aflevering ‘all good things’ van ‘The next generation’ wordt captain Picard heen en weer geslingerd tussen drie verschillende tijden. Hij komt aan het eind van de aflevering dan ook drie keer op hetzelfde schip terecht, alleen in drie verschillende tijden. De kijker moet dus in zijn hoofd niet alleen verschillende verhaallijnen uit elkaar houden, maar ook op elk moment determineren in welke tijd Picard zich bevindt.

Ook de montage technieken zijn met hun tijd meegegaan. In ‘The original series’ gebeurde het elke aflevering wel één of twee keer dat bij een spannend moment de tijd gerekt werd door even de hoofden van alle betrokkenen in beeld te nemen. Dit gebeurt in de nieuwe series ook nog, maar veel onopvallender en vloeiender. De special effects zijn natuurlijk uitgebreider en beter geworden, om van de beeldkwaliteit maar te zwijgen.

Star trek is eigenlijk een genre op zich te noemen. Het is science fiction, maar tegelijkertijd ook een soapserie of een sitcom. De serie en de films zullen ongetwijfeld nog vele jaren te zien blijven en zich blijven ontwikkelen. Persoonlijk ben ik zeer benieuwd. Star trek loopt in sommige aspecten op zijn tijd vooruit. Toen in ‘The original series’ deuren automatisch open gingen als er iemand op af liep, werkte dat op de lachspieren van de kijkers (“Wat een onzin!” Dat is onmogelijk!”). Als we nu op een supermarkt af lopen en de deur gaat niet open, lopen we er tegen aan (wat leuk is om hier te weten, is dat de deuren in de serie ook niet vanzelf opengingen, maar dat er een medewerker met een touw in de coulissen zat en de deuren opentrok). Biedt Star trek ons een kijkje in de toekomst? Mogelijk. Tot we dat weten is het in elk geval goed en interessant vermaak.

Ik geloof in systemen

2007-04-25T23:56:00.000Z

In mijn onderstaande post claim ik 'te geloven in de Dao' en 'te zwak te zijn om naar mijn geloof te leven'.
Maar; eigenlijk is de Dao geen geloof (en derhalve niet dogmatisch) maar meer een 'manier', of een 'weg' (wat ook de vertaling er van is).

Ik geloof namelijk rotsvast niet in rotsvast geloven. Alhoewel ik wel denk dat het heerlijk moet zijn om zeker te weten dat er ergens een entiteit is die alles heeft geschapen en daarnaast toezicht houd op het reilen en zijlen van letterlijk alles, kan ik mezelf er niet toe zetten. Eenieder van ons moet volgens mij een 'beeld' creeëren van de wereld om hem heen om vervolgens met deze wereld om te kunnen gaan. Uiteindelijk is alles geloof, doen films als de matrix ons realiseren. Aangezien ons bewustzijn (volgens mij) een toevalligheid is die optreed bij een complex genoeg systeem (zoals dat van onze neuronenverbindingen), kunnen we alleen functioneren door bepaalde dingen als 'waar' te accepteren en naar de connotaties en volgens de gevolgtrekkingen van dit gekozen systeem te leven.

Voorbeeld: In mijn systeem is het niet goed om mensen om te brengen. Dit komt voort uit diverse dingen, varierend van wat ik heb geleerd van mijn ouders tot het algemene beeld wat ik heb geschapen van hoe een samenleving moet functioneren om een optimale staat te bereiken voor al haar onderdelen. Maar dit is een waarheid waar voor gekozen is. En de redenen voor deze keuze varieren van religieus (je komt in de hel) tot sociaal (mensen missen elkaar als ze weg zijn).
Wat nou als ik opgevoed was zonder deze vorm van religieus besef en zonder sociale verbintenissen? Sterker nog: als ik opgevoed was met het geloof (jawel) dat mijn uiteindelijke positie in de wereld (of waar dan ook) beter zou worden naarmate ik meer mensen om zou brengen, wat zou me er dan van weerhouden? Het feit dat het verdomde rustig word op aarde en dat de mens anderen om zich heen nodig heeft om zich goed te voelen? En als ook dat een waarheid is die gecreeërd is?

Ik wil hier niet mee zeggen dat het niet uitmaakt wat je doet. Ik geloof (aah! daar hebben we hem weer!) namelijk wel dat de 'waarheid' die wij aannemen uiteindelijk op een positie komt te liggen die het 'beste' is (maar wat is dat?) of in elk geval het makkelijkste voor ons allen.

Eigenlijk geloof ik dus een heleboel... maar ik weiger de waarheid ervan te accepteren als onveranderbaar. Als iemand mij morgen komt vertellen dat de aarde uitgebroed is door een reusachtige egel en dat ik in de hergptst (dé plek waar we allemaal willen zijn) kom door elke dag om vier uur een kop soep tot mij te nemen van een nader te bepalen merk en hij /zij heeft betere argumenten dat diegene die maken dat ik geloof wat ik nu geloof heeft, dan ga ik vrolijk in dat denkbeeld mee.

Nou ja. Wat ik eigenlijk alleen maar wilde zeggen: Niets is ontegenzeggelijk waar. (maar dat wel dan?)

Stel dat we het feit dat niets pertinent waarheid is zouden opnemen in een systeem, of anders, zeggen dat alle stellingen (en axioma('s)) van dat systeem afhankelijk zijn van 'omgevingsfactoren', kunnen we dat systeem dan als 'volledig' beschouwen? Omdat het adaptief is? Maar dit zou in formele systemen zoals we ze nu kennen een oneindige hoeveelheid aan regels ten gevolg hebben. Omdat adaptatie mogenlijk moet zijn voor alles wat er in het 'al' aanwezig is en aangezien het 'al' (in elk geval de laatste keer dat ik keek) oneindig is... daar ga je al.

Is dan een volledig systeem (ik bedoel hier mee: een systeem wat geen zichzelf tegensprekende stellingen kan hebben) oneindig? Dus dat wiskunde nooit 'waar' kan zijn omdat wij mensen niet in staat zijn om oneindigheid te bevatten?

....

Over mezelf vertellen vind ik extreem moeilijk.

2007-04-22T23:07:00.000Z

Ik ben Jean-michel Molenaar.

Ik ben 24 jaar oud.

Ik geloof in de Dao.

Ik ben echter te zwak om naar mijn geloof te leven.

Ik onderzoek graag.

soms onderzoek ik te veel.

Ik hou van systemen (zoals dit)

Ik wil dingen vormgeven naar mijn geloof.

Ik geloof veel niet.

Ik wil laten zien wat ik denk dat waar is.

En dat ik weet dat wat ik als waarheid beschouw tegelijkertijd onwaarheid is.

Ik rij graag motor. Dat vind ik stoer. Ik wil graag dat mensen mij aardig vinden. Ik wil ook graag dat ik dat niet wil. Wat ik probeer.

Dat is moeilijk.

Iedereen is zwak.

Ik besef me dat voordurend.

Dat irriteert.

Mateloos.

Zwart en Wit

Zijn hetzelfde.

Ik heb een grote bek

(Omdat ik heel bang ben)

Ik fotografeer graag.

Dit vind ik mooi:

Door ieder tweetal punten kan een rechte lijn worden getrokken die deze verbind.
Iedere beëindigde rechte lijn kan willekeurig ver worden uitgebreid tot een rechte lijn.
Gegeven een willekeurige rechte lijn; er kan een cirkel worden getrokken met dat lijnstuk als straal en één uiteinde als middelpunt.
Alle rechte hoeken zijn aan elkaar gelijk.
Als er twee lijnen worden getrokken die een derde zodanig snijden dat de som van de binnenhoeken aan een zijde kleiner is dan die van de twee rechte hoeken, moeten die twee lijnen elkaar onverwijdelijk aan die zijde snijden, mits ze ver genoeg worden uitgebreid.

En ook:

Er bestaan herkenbare vormen waarvan de negatieve ruimte geen herkenbare vorm oplevert.

(of anders)

Er bestaan cursief afbeeldbare motieven die niet recursief zijn.

Wellicht is dit document onduidelijk, of laat het aan duidelijk te wensen over (wat uiteraard afhankelijk is van het uitgangspunt dat de lezer aanneemt als zijnde door mij gekozen bij het samenstellen ervan).

Dat vind ik leuk.

Alles sterft. Alles. (everything dies)

The moon shook and curled up like gentle fire
The ocean glazed and melted wire
Voices buzzed in spiral eyes
Stars dived in blinding skies

Stars die. Blinding skies.

Tree cracked and mountain cried
Bridges broke, window sighed
Cells grew up and rivers burst
Sound obscured and sense reversed

Idle mind and severed soul
Silent nerves and begging bowl
Shallow haze to blast a way
Hyper sleep to end the day

Regel: Iedereen die deze tekst kan lezen is de Nederlandse taal machtig.

Ik zou graag weer eens huilen, of de noodzaak daartoe niet meer voelen.

Als ik vormgeef, of iets creeër, bewust of onbewust, intensioneel of per ongeluk, vind ik het leuk als mensen het niet snappen.

Function Vormgeven( )

{

for (vormgeving = true; vormgeving= onduidelijk; vormgeving ++)

{

Maak.dingen(vormgeving);

}

Er zijn twee manieren om dat te bewerkstellingen:

1. Absurdisme (waar ik gek op ben)

2. Heel veel weten en in die hoedanigheid in staat zijn (voor anderen) onbegrijpelijke dingen te creeëren.*

* Dit wil ik graag maar kan ik niet bereiken. Iets anders wat mij irriteert.

Er zijn paradigmata. Er zijn manieren van communiceren. Er zijn conventies. Omdat ik gek ben op conventies hou ik van dingen die er niet op gebaseerd zijn.

Voeg meerdere paradigma’s samen en mensen die de gebruikte kennen zullen meer genieten.

Mensen houden van schouderklopjes. Als je “Les mots et les choses. Une archéologie des sciences humaines” leest en het helemaal snapt kan dat voelen als een schouderklopje.

Wat het doel is: Kennis tot je nemen (en de vergroting van zulks nastreven) zonder deze achterlijke vorm van .gnilegeips

Regel: Als u dit leest bestaat u.

Dit document is niet af tot ik sterf.

Ik hou van discussie, omdat ik zelf veel niet snap en deze vorm van communiceren mij helpt bij het loslaten van dit probleem.

Ik drink veel. Ik vind het treurig dat ik van dit soort treurige en tijdelijke oplossingen hou.

| |

Ik hou niet van twee keer hetzelfde woord in een zin.

Als: (stelling nr. 1480)

Er een systeem zou bestaan wat alles dat ik in dit leven aan

externe input krijg van de wereld om mij heen kan simuleren.

Zou ik:

Mezelf direct hierop laten aansluiten.

Maar, waarom?

Als er geen verschil is, wat is dan het verschil?

Wellicht:

- Vervuiling verminderd (mijn lichaam heeft minder nodig, heck, gooi het maar helemaal weg en upload mij.)

- Ik niemand meer pijn doe (behalve virtuele wezens (maar zijn die dan niet gelijk aan wat ik nu als ‘echt’ beschouw?))

- Ik dit wil omdat het kan. (maar ik wil dingen niet willen omdat het kan!)

- Ik mezelf en mijn wereld kan aanpassen (maar is het dan nog echt?)

Of wellicht als beste reden:

- Dat ik het niet snap.

Dus zijn er wel verschillen. Maar waarom stel ik dan wat ik stel? (refererend aan stelling nummer 1480).

Life.Google.com

2007-04-12T18:36:00.000Z

Grote god wat pakt Google de laatste tijd uit met functies...
Google docs & spreadsheets, Google Calendar... en alles werkt fijn naadloos met elkaar samen (behalve als je Safari gebruikt, wat je uberhaupt niet moet doen. Download in vredesnaam Camino, die is native voor de Mac...). Dus ik typ een stuk in docs & spreadsheets (zoals dit) en zet dat met een druk op de knop op mijn log (ook dit, maar dan dieper niveau) terwijl mijn Google agenda mij waarschuwt dat ik zo nog een afspraak heb en dat iemand die met mij een agenda deelt een afspraak heeft verzet (je kan ze delen ja). Onderwijl voorziet mijn Google desktop mij van het laatste, vaak verontrustende, nieuws. Zowel lokaal als nieuws van onze hele steeds kleiner (of juist groter?) wordende wereld...

Lekker rustgevend dat ik mijn leven zo kan laten beheersen door Google. Ik hoop dat ze snel met hartrate.google.com komen, waarbij ze checken of de snelheid van mijn hartslag wel overeenkomt met de normale snelheid bij een vergelijkbare periode in mijn leven, zoals bekeken door happenings.google.com. Terwijl family.google.com bijhoud wat mijn verplichtingen jegens familie zijn (die belangrijk genoeg is volgens likes.google.com) en waar ik heen moet en dit vervolgens laat weten aan life.google.com, die mijn fysieke lichaam (wat uiteraard alleen nog maar dient om de interface op mijn neurale netwerk aan te sluiten en verder kunstmatig in leven wordt gehouden) laat weten wat er gaat komen. Heerlijk.

Daar zijn we echter helaas nog niet. Ik moet nog elke ochtend vechten tegen wat ik wil met wat ik niet wil en met wat ik niet wil tegen wat ik wil (volg u het nog?). Zo wil ik des ochtends nooit, maar dan ook nooit mijn bed uit, wat me dan weer (elke ochtend) mateloos irriteert en waar wat mij betreft google voor mij de beste beslissing mag verzinnen. Als mijn life.google.com extrapoleert dat een dag uiteindelijk beter uitpakt als ik de hele dag in bed blijf... dan schik ik mij graag naar die voorspelling (wat het niet is, want vrije wil bestaat niet, maar dat is weer een ander verhaal..(zal ik ook posten...)).

Tot slot nog een erg leuk (en voor de mensen onder ons die vaak het creative deel van hun brein moeten aanspreken ook nuttig) nieuw ding van ons aller Google.
Google Sets
Ik kwam met de woorden "Google" en "Me" in elk geval al tot dit:

Google
Me
Google Groups
SourceForge.net
Altavista
Lycos
Excite
Infoseek
WhoWhere
Yandex
RollingStone

Wat uiteraard voor iedereen anders moet zijn. We leven in een tijd die op de gebruiker is toegespitst nietwaar?

Vö-gel

2007-04-04T18:53:00.000Z

Het vogel seizoen is weer begonnen! Zie mijn Deviantart acount voor twee van de resultaten zover....

En nu maar hopen dat het een goed seizoen wordt...

Lang

2007-04-04T14:42:00.000Z

de post hier onder nodigd door zijn lengte wellicht niet bepaald uit tot lezen....
Voor eenieder die zich afvraagt waar het over gaat: mijn bezoek aan het Neurofeedbackcentrum Hilversum...
Zeer interessante therapie, die neurofeedback... simpel uitgelegd? Er worden electrodes op je hoofd geplaatst die je hersenactiviteit meten en door bepaalde hersengolven omhoog of omlaag te trainen kan je bijvoorbeeld ADHD tegengaan... Maar ook stress.

Chemische reacties

2007-04-01T17:19:00.001Z

Zwetend van het harde fietsen (Nederland niet heuvelachtig?) kwamen we aan bij het centrum voor neurotherapie in Hilversum. Al snel zagen we ons geïnstalleerd in een ruimte gevuld met, naast ons, een tamelijk luid van zijn aanwezigheid gewag makend koffieapparaat (ook thee) een oudere man (die vriendelijk lachte) en een aantal dingen die in alle wachtkamers door het land de ruimte vullen. Denk planten en stands vol met boeken of folders over ondefinieerbare ziektes en aandoeningen waar je nog nooit van gehoord hebt. Welkom hypogondrie denk ik dan altijd. Nadat ik (zeer bewust, koffie maakt mij onrustig) een kopje thee genomen had en mijn gezelschap van koffie had voorzien werden wij onthaald door Drs. Erik van Beuningen, die toegezegd had ons een aantal vragen over zijn vak te beantwoorden. In een ruimte waar we rustig aan een tafel plaats konden nemen werden wij voorgesteld aan Dr. Jan Souren, de technicus van het centrum. Nogal ongemakkelijk verontschuldigde ik mij voor mijn bezweette aangezicht ("hard gefietst, haha") waarop Erik grapte dat hij als professioneel therapeut eigenlijk al angststoornissen wilde concluderen. Hij moest eens weten.

Nou kwamen we wellicht wat onwennig binnen, maar uiteraard niet geheel onvoorbereid. Ik had, wellicht in tegenstelling tot u, lezer, al gehoord van neurotherapie of neurofeedback (of ook biofeedback).
Een korte introductie is dus op zijn plaats...

Neurofeedback (of dus ook wel biofeedback) stak ongeveer 30 jaar terug voor het eerst de kop op. Het is een pijnloze, niet invasiefe (geen 'input' zoals bijvoorbeeld medicatie) behandeling voor mensen met aangeboren of op latere leeftijd opgelopen hersenletsel (denk ook aan bijvoorbeeld ADHD) waarbij de gebruiker informatie over zijn of haar hersengolven verkrijgt. Met deze verkregen informatie kunnen bepaalde hersengolven getraind worden om 'hoger' of 'lager' te komen. De hoogte van hersengolven hangt samen met de gemoedstoestand waarin de gebruiker verkeert. Doormiddel van een EEG (electroencephalogram, een opname van de elektrische activiteit in de hersenen) verkrijgt men informatie over de situatie waarin de patiënt verkeert en door zijn of haar EEG te vergelijken met die van 'normale' proefpersonen kan men ontdekken wat er 'mis' is in de hersenen van die persoon. Door vervolgens neurofeedbacktrainingen te geven kan de patiënt de hersengolven weer op een 'normaal' niveau krijgen.

Neurotherapie centrum Hilversum (NCH) starte in 2002 als onderdeel van Imaging Center van de stichting Fred Foundation. Deze stichting deed onderzoek naar kwaliteit op allerlij vlakken teneinde de kwaliteit van leven te verbeteren. De ruimte waar we onze vragen mochten stellen was bijvoorbeeld gevuld met (naast heel veel films op DVD, vreemd genoeg) vele foto's van water op microscopisch niveau. Deze kwamen, zo memoreerde Jan, uit de tijd dat ze met dergelijke middelen onderzochten of men gezonder kon leven. Volgens mij persoonlijk kunnen we dat zeker, alleen willen we het niet genoeg (mij ontnemen ze mijn Westmalle tripel in elk geval niet, hoe ongezond het ook is). Toen de stichting hun subsidie verloor, werd besloten verder te gaan met de toen al aan hun bekende neurofeedback. Eind 2003 zijn de neurofeedbackactiviteiten ondergebracht in een aparte, onafhankelijke stichting NCH, zonder winstoogmerk, maar met een duidelijke missie om mensen te assisteren om zelf hun mentale en fysieke gezondheid te bevorderen. De stichting valt onder artikel 24 (Stichting ten algemene nutte).

Het NCH wordt gerund door 5 voltijd medewerkers en daarnaast 3 vrijwilligers, die uiteraard wel trainingen hebben gehad alvorens met mensen aan de slag te mogen. Het voltijd personeel interpreteert de EEG scans, en stellen vervolgens een behandelplan samen, dat tenslotte ook door een van de vrijwilligers op een patiënt toegepast kan worden.

Op mijn vraag of neurofeedback al officieel erkend is word een beetje besmuikt gelachen en vraagt men vervolgens wat officiële erkenning is. Weet ik veel. Ik nam altijd fijn naïef aan dat alles wat ook maar ruikt naar medische wetenschap gekeurd word door een onafhankelijk team van beangstigend slimme mensen. Niet dus. Een wellicht wat precair onderwerp, maar het blijkt dat er grote verdeeldheid bestaat over de techniek. Sommige artsten en neurologen zien het als grote kans, weer anderen willen er niets van hebben. Op mijn welgemeende (het had ook spanning kunnen zijn) aanprijzingen over de techniek ("ik lees niets dan goeds!") legt Erik uit dat er ook zeker geen 100% positief resultaat geboekt word en dat de medische wetenschap nog steeds niet alles weet over onze hersenen. Sommige mensen hebben al zo lang medicijnen geslikt dat hun hoofd "een soort chemische fabriek" geworden is. Deze mensen zijn helaas niet meer te helpen. Zou de tegenwoordig weer aan populariteit winnende electroshok therapie hier uitkomst bieden dan? Zowel Jan als Erik zijn het er over eens dat men geen middelen mag uitsluiten om mensen te helpen. Erik verteld dat hij meer dan eens meemaakte dat er mensen bij de praktijk aanklopten die van hun vorige behandelaar 'leer er maar mee leven' hadden meegekregen. Goed advies? Nee dus.

Eigenlijk zijn onze hersenen van zichzelf al een kleine chemische fabriek. Eenieder die 'Open mind' van Steven Johnson heeft gelezen moet op een of ander moment het gevoel hebben gekregen dat het bijna gevoelloos word. Wat gebeurt er met de waarden die we toekennen aan dingen als verliefdheid en wanhoop als alles gereduceerd kan worden tot het vrijkomen van chemische stoffen in de hersenen? Nu is neurotherapie ook gebaseerd op het vrijkomen (of niet vrijkomen) van deze stoffen. Als ik hardloop, komen er endorfines vrij in mijn lichaam. Dit worden wel 'natuurlijke opiaten' genoemd en dit is ook de reden waarom je 'verslaafd' kan raken aan sport. Als ik nadenk vinden er ook chemische processen plaats in mijn hoofd. Bij sommige mensen gaat dit goed. Bij anderen, waar ik mezelf helaas wel tot moet rekenen, gaat dit niet zoals behoort. Hier kan neurofeedback dus uitkomst bieden. De paralel met sport blijkt nog verder op te gaan als ik vraag of het niet denkbaar is dat mensen permanent met een feedback apparaat rondlopen. De hele dag hardlopen werkt ook niet positief, merkt Erik op, die overigens zelf zeer weinig sessies neuro heeft gedaan. Jan heeft er meer uren aan de machinerie op zitten en heeft, zo vertelt hij, een periode tests gedaan met meditatie en neurofeedback. Interessant detail hier is dat bij diepe meditatie zowel golven normaal geassocieerd met diepe ontspanning gemeten worden als golven geassocieerd met hoge concentratie.

Maar kan de techniek ook gebruikt worden voor ontspanning? Ik zag mezelf al rondrijden in een Porche 911 in Need For Speed Carbon terwijl ik met mijn gedachtes de politie op afstand hield. Fuck off you bastards! (zou ik denken) Ik rij hier! Maar dit is volgens beide heren niet denkbaar in de nabije toekomst. Neurofeedback systemen zijn welliswaar beschikbaar voor thuisgebruik (het basiskastje kost 2000 euro, maar hee, gamen met je hoofd!) maar aangezien elk persoon zo anders in elkaar zit is het onmogelijk om een systeem te creëren wat op elke gebruiker gelijk reageert. Daarnaast kan je ook schade toebrengen aan de gebruiker door bepaalde hersengolven de 'verkeerde kant' op te trainen. Een gerelateerde meettechniek, om hartritme of de vochtigheid van de huid te meten, zou echter wel voor dit doel gebruikt kunnen worden.

Toen onze vragen op waren namen we afscheid van Jan, die weer "nuttige dingen" ging doen en ging Erik ons voor naar de behandelkamer. Ok. rustig blijven. Ademhaling onder controle houden. Nog even naar de WC. Water bij de hand. Nieuwe ruimte, prima. Stoel. 2 beeldschermen. Computer. een stil uit een film. Maar welke? Rustig blijven. Vooral dat.

Wat, vraagt u, lezer, zich nu af, is er zo eng aan een sessie neurofeedback? Niets denk ik, maar hyperventilatie steekt vreemd genoeg bij nieuwigheden de kop op. Wellicht dat de hele medische wetenschap er last van heeft en daarom niet aan nieuwe dingen wil. En het leuke is, als je rustig moet zijn word je je daar bewust van en lukt het dus precies niet. Joligheid alom.
Maar ok. Nadat Erik mijn oor en twee plekjes op mijn hoofd 'gescrubt' had met speciale zalf (oor was het lekkerste) werden er met lijm drie electrodes op mijn hoofd aangebracht. Al snel zagen we via de door Jan gebouwde apparatuur signalen uit mijn hoofd op het scherm verschijnen. Erik besloot dat we gingen proberen mijn theta golven omlaag te trainen en teneinde dit te bereiken mocht ik naar een stukje film gaan kijken (vandaar die grote kast). Om de film heen was een wit kader zichtbaar wat er voor zorgde dat er een deel van de film niet zichtbaar was. Mijn doel, zo werd uitgelegd, was om dat witte kader zo groot te krijgen dat het hele scherm 'open' was en ik de film ongestoord kon bekijken. Nou is uw schrijver gek op film, dus dat, zo dacht ik, zit goed! "My best friends wedding" echter, is niet echt mijn idee van een goede film. Maar ok, lets go!

Op het moment dat Erik de film aanzette, probeerde ik (uiteraard) meteen om het witte venster groter te 'denken'. Maar hoe denk je een venster groter? Neurofeedback, zo ontdekte ik persoonlijk, is een grotendeels onbewuste therapie. De hersenen willen zelf graag zo veel mogenlijk informatie en zullen al snel merken dat het verlagen van bepaalde activiteit leid tot een grotere aanvoer van info. Eigenlijk is stil zitten en de film kijken dus de enige optie. Toen Julia Roberts echter bijna haar hoofd op de eettafel stuk wilde slaan neigde ik eenzelfde richting op van plaatsvervangende schaamte. Ik verwachte eigenlijk dat mijn hersenen dit met mij eens zouden zijn en het kader snel zou verkleinen om maar zo min mogelijk van de film te hoeven zien. Nee dus. Ik blijk stiekem toch wel van screwball comedies te houden. Shit, verraden door mijn eigen hoofd.

Vervolgens gingen we door met een spelletje pac-man. Mijn opdracht dit keer was om het geliefde ronde figuur zo snel mogenlijk door een simpel doolhof te laten eten. Weer was hier de hoogte van mijn thetagolven het doorslaggevende element. Dit was leuk! veel leuker dan die film. En ik merkte (of dacht te merken) dat ik door de ronde held in mijn hoofd aan te sporen de snelheid kon verhogen.
Na een kleine 15 minuten was de pret voorbij en merkte Erik terloopt op dat mijn theta golven eigenlijk wel wat te hoog waren. You don't say. Gratis medisch advies. Altijd welkom.

Naast de visuele en auditieve feedback die ik kreeg, hebben ze bij NCH ook tactiele feedback: een pop met forcefeedback. Een aap die trilt als de golven in het gewenste spectrum komen. Dit, zo vertelde Erik ons, was vooral in trek bij kinderen. Wellicht later iets voor geliefden op afstand? Alle apparatuur en programma's die NCH gebruikt zijn ontworpen en gerealiseerd door Jan zelf. Dit komt ook de behandeling ten goede, daar alle onvolledigheden of zwaktes in de programma's of in de apparatuur direct overlegd en opgelost kunnen worden.
De games mogen echter wel wat meer van deze tijd ogen, zo was ook de mening van Erik en ze zoeken dan ook mensen die meer 3D omgevingen kunnen creëren.

Neurofeedback is volgens mij een zeer goede behandelmethode voor een groot scala aan afwijkingen gerelateerd met onze hersenen. Het is spijtig dat het een behandelmethode is die vooralsnog redelijk onbekend is bij velen, maar als we uitgaan van de groei in behandelpraktijken in Nederland (van twee praktijken in 2003 naar rond de 60 op dit moment) kunnen we er van uitgaan dat de sluier die de techniek over zich heen heeft hangen zal verdwijnen. De therapie word op dit moment door de meeste verzekeraars niet vergoed (sommige echter wel in aanvullende pakketten) en de behandeling in totaal is redelijk kostbaar (85 euro per uur, met een gemiddelde van 40 sessies) maar waarom waarde hechten aan materiele zaken. Het enige wat die doen namelijk, is het vrijmaken van stoffen in mijn hersenen. O mooi, een nagelnieuwe iMac... en jawel, allerlij stoffen in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik dat ding al op mijn bureau zie staan. Vraag anders bij het begin van de behandeling of ze ook je hechting aan geld en materie willen verminderen. Nergens problemen toch?

Dit artikel had niet geschreven kunnen worden zonder de hulp van Neurotherapie Centrum Hilversum en de vriendelijke hulp van Drs. Erik van Beuningen en Dr. Jan Souren.

Voor verdere informatie over Neurofeedback kunt u terecht op:

http://www.neurotherapie.nl (de site van het NCH)
http://www.mindtuner.org (de techniek van het NCH)
http://www.eegspectrum.com
http://neurologie.startpagina.nl
http://www.winfd.com

Of lees:

"Getting rid of ritalin" door Eduardo Castro
"Introduction to Quantitative EEG and Neurofeedback" door James R. Evans
"A Symphony in the Brain: The Evolution of the New Brain Wave Biofeedback" door Jim Robbins
"Mind wide open" door Steven Johnson