Over mezelf vertellen vind ik extreem moeilijk.

Ik ben Jean-michel Molenaar.

Ik ben 24 jaar oud.

Ik geloof in de Dao.

Ik ben echter te zwak om naar mijn geloof te leven.

Ik onderzoek graag.

soms onderzoek ik te veel.

Ik hou van systemen (zoals dit)

Ik wil dingen vormgeven naar mijn geloof.

Ik geloof veel niet.

Ik wil laten zien wat ik denk dat waar is.

En dat ik weet dat wat ik als waarheid beschouw tegelijkertijd onwaarheid is.

Ik rij graag motor. Dat vind ik stoer. Ik wil graag dat mensen mij aardig vinden. Ik wil ook graag dat ik dat niet wil. Wat ik probeer.

Dat is moeilijk.

Iedereen is zwak.

Ik besef me dat voordurend.

Dat irriteert.

Mateloos.

Zwart en Wit

Zijn hetzelfde.

Ik heb een grote bek

(Omdat ik heel bang ben)

Ik fotografeer graag.

Dit vind ik mooi:

1. Door ieder tweetal punten kan een rechte lijn worden getrokken die deze verbind.
2. Iedere beëindigde rechte lijn kan willekeurig ver worden uitgebreid tot een rechte lijn.
3. Gegeven een willekeurige rechte lijn; er kan een cirkel worden getrokken met dat lijnstuk als straal en één uiteinde als middelpunt.
4. Alle rechte hoeken zijn aan elkaar gelijk.
5. Als er twee lijnen worden getrokken die een derde zodanig snijden dat de som van de binnenhoeken aan een zijde kleiner is dan die van de twee rechte hoeken, moeten die twee lijnen elkaar onverwijdelijk aan die zijde snijden, mits ze ver genoeg worden uitgebreid.

En ook:

Er bestaan herkenbare vormen waarvan de negatieve ruimte geen herkenbare vorm oplevert.

(of anders)

Er bestaan cursief afbeeldbare motieven die niet recursief zijn.

Wellicht is dit document onduidelijk, of laat het aan duidelijk te wensen over (wat uiteraard afhankelijk is van het uitgangspunt dat de lezer aanneemt als zijnde door mij gekozen bij het samenstellen ervan).

Dat vind ik leuk.

Alles sterft. Alles. (everything dies)

The moon shook and curled up like gentle fire
The ocean glazed and melted wire
Voices buzzed in spiral eyes
Stars dived in blinding skies

Stars die. Blinding skies.

Tree cracked and mountain cried
Bridges broke, window sighed
Cells grew up and rivers burst
Sound obscured and sense reversed

Idle mind and severed soul
Silent nerves and begging bowl
Shallow haze to blast a way
Hyper sleep to end the day

• Regel: Iedereen die deze tekst kan lezen is de Nederlandse taal machtig.

Ik zou graag weer eens huilen, of de noodzaak daartoe niet meer voelen.

Als ik vormgeef, of iets creeër, bewust of onbewust, intensioneel of per ongeluk, vind ik het leuk als mensen het niet snappen.

Function Vormgeven( )

{

for (vormgeving = true; vormgeving= onduidelijk; vormgeving ++)

{

Maak.dingen(vormgeving);

}

}

Er zijn twee manieren om dat te bewerkstellingen:

1. Absurdisme (waar ik gek op ben)

2. Heel veel weten en in die hoedanigheid in staat zijn (voor anderen) onbegrijpelijke dingen te creeëren.*

* Dit wil ik graag maar kan ik niet bereiken. Iets anders wat mij irriteert.

Er zijn paradigmata. Er zijn manieren van communiceren. Er zijn conventies. Omdat ik gek ben op conventies hou ik van dingen die er niet op gebaseerd zijn.

Voeg meerdere paradigma’s samen en mensen die de gebruikte kennen zullen meer genieten.

Mensen houden van schouderklopjes. Als je “Les mots et les choses. Une archéologie des sciences humaines” leest en het helemaal snapt kan dat voelen als een schouderklopje.

Wat het doel is: Kennis tot je nemen (en de vergroting van zulks nastreven) zonder deze achterlijke vorm van .gnilegeips

• Regel: Als u dit leest bestaat u.

Dit document is niet af tot ik sterf.

Ik hou van discussie, omdat ik zelf veel niet snap en deze vorm van communiceren mij helpt bij het loslaten van dit probleem.

Ik drink veel. Ik vind het treurig dat ik van dit soort treurige en tijdelijke oplossingen hou.

| |

Ik hou niet van twee keer hetzelfde woord in een zin.

Als: (stelling nr. 1480)

Er een systeem zou bestaan wat alles dat ik in dit leven aan

externe input krijg van de wereld om mij heen kan simuleren.

Zou ik:

Mezelf direct hierop laten aansluiten.

Maar, waarom?

Als er geen verschil is, wat is dan het verschil?

Wellicht:

- Vervuiling verminderd (mijn lichaam heeft minder nodig, heck, gooi het maar helemaal weg en upload mij.)

- Ik niemand meer pijn doe (behalve virtuele wezens (maar zijn die dan niet gelijk aan wat ik nu als ‘echt’ beschouw?))

- Ik dit wil omdat het kan. (maar ik wil dingen niet willen omdat het kan!)

- Ik mezelf en mijn wereld kan aanpassen (maar is het dan nog echt?)

Of wellicht als beste reden:

- Dat ik het niet snap.

Dus zijn er wel verschillen. Maar waarom stel ik dan wat ik stel? (refererend aan stelling nummer 1480).